Mostrando entradas con la etiqueta Pájaro. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Pájaro. Mostrar todas las entradas

domingo, 2 de marzo de 2025

FUTURO RADIANTE.

 

- ¿Pájaro? -pregunta los niños-. ¿Pero qué es eso?
- Algo policromo, con plumas, alado.
Muy hermoso, étereo.
Vuela hasta las nubes.
Y canta como una campanilla cristalina.
- ¿Vuela? -exclamarán los niños- ¿Sin pilas, por sí sólo?
¿Su canto hechiza?
¿Todo plumas de colores deslumbrantes?
¿Y no nos ataca, no mata?
¡No! ¡Fantasías!
¡No ha habido, y menos habrá todavía
un ser así, de cuentos de hadas!
 

domingo, 12 de enero de 2025

AHORA ESCRIBO PÁJAROS.



Ahora escribo pájaros.
No los veo venir, no los elijo,
de golpe están ahí, son esto,
una banda de palabras
posándose
una
a
una
en los alambres de la página,
chirriando, picoteando, lluvia de alas
y yo sin pan que darles, solamente
dejándolos venir. Tal vez
sea eso un árbol

o tal vez
el amor.
 

domingo, 17 de noviembre de 2024

MAÑANA NO VIVIRÉ.

 

Así besándote despacio ahogo un pájaro,
ciego olvido sin dientes que no me ama,
casi humo en silencio que pronto es lágrima
cuando tú como lago quieto tendida estás sin día.

Así besándote tu humedad no es pensamiento,
no alta montaña o carne,
porque nunca al borde del precipicio cuesta más el abrazo.

Así te tengo casi filo,
riesgo amoroso, botón, equilibrio,
te tengo entre el cielo y el fondo
al borde como ser o al borde amada.

Tus alas como brazos,
amorosa insistencia en este aire que es mío,
casi mejillas crean a plumón o arribada,
batiendo mientras me olvido de los sientes bajo tus labios.

No me esperéis mañana -olvido, olvido-;
no, sol, no me esperéis cuando la forma asciende al negro día creciente;
panteras ignoradas -un cadáver o un beso-,
sólo sonido extinto o sombra, el día me encuentra.
 

sábado, 16 de noviembre de 2024

L'OCELL MATINER.



Encara és fosc, i plou amb ganes,
en un matí fred de maig

però l'ocell matiner
ja hi és, i refila,

refila notes agredolces
de politja de fusta,

content, pel que sembla,
de tenir feina,

estira la feixuga
galleda de l'alba,

l'alça des de la fosca,
nota rere nota,

i deixa que en beguem.

viernes, 27 de septiembre de 2024

MORDAZA.

 

Como un pájaro amordazado
arrastrándose a la medianoche,
como un pájaro voy
como un pájaro
a buscar el árbol de brazos rotos.
Como un pájaro,
al árbol que nunca supo sostenerme.
 

viernes, 10 de marzo de 2023

EL DISPARO.

 

Cayó el pájaro herido
en pleno vuelo,
no siente la muerte
pero le extraña
ese precipitarse involuntario,
la rapidez
con que se acerca el suelo.
Y se deja volar,
en vertical,
sin saber que su tiempo
es cuestión de distancia.
 

viernes, 24 de septiembre de 2021

GORRIÓN.




Si digo gorrión
ya digo pájaro.

El pájaro presente
en nuestros juegos,
saltarín, nervioso,
lugareño.

Pardo y gris,
casi labriego,
desde la cola
hasta el cuello.

Estas migas de pan,
aquel hormiguero,
y agüita reciente de la lluvia…
¡Qué menú tan completo!

Quintaesencia de pájaro,
¡gorrión eterno!

sábado, 15 de mayo de 2021

PÁJARO DE PAPEL.

-Chepy Salinas Domínguez-

Los dedos me sangran
Una historia de papiros
Viene entre las odas del aire
Y la fuerza de los latidos
Que se va al vaivén de las palabras
Y vuelve con las lágrimas
Pétalos del framboyán
Sentada entre la alfonbra naranja
Tejiendo las palabras
En una historia de papiro
Porque el corazón se quedó secuestrado
En esta jaula de letras
Y no volvió más.
 

viernes, 26 de marzo de 2021

OROPÉNDOLA.


 

Ave dórica y dorada
es la oropéndola alada.

Color cítrico en sus alas
y fúlgida la mirada.

En prístina primavera
trina las notas primeras

Su espléndido nido encama
sobre selvática rama.

En las parajes fluviales
luce espléndidos modales.

Y es monógama y esdrújula.
Si quieres… ¡Dibújala!

domingo, 6 de septiembre de 2020

PETIRROJO.






Redonda bolita
de pecho encarnado,
madruga, madruga,
madruga temprano
y se acuesta tarde
cantando, cantando,
petirrojo amado.

Cada petirrojo
se sabe algún canto
distinto a otro canto
que cante su hermano,
otro petirrojo
que vive cantando.

Y así cada cántico
es único y sabio,
singular y raro.

Pájaro cercano,
parece un pompón
con su barriguita
de color de teja
rojiza y marrón.

Y dando saltitos
botando, botón,
recuerda una bola
de dulce algodón.